Jan Konrad Liberda
Biografia
Jan Konrad Liberda urodził się 26 listopada 1936 roku w Bytomiu. Jako młody chłopak próbował zostać piłkarzem bytomskiej Polonii, a w 1949 zapisał się do Budowlanych Chorzów. W kolejnym roku trafił do Polonii Bytom, a afiliacja nastąpiła 2 maja 1950.
W I lidze zadebiutował 5 września 1954 roku przeciwko Ogniwu Kraków. Mecz został następnie unieważniony i powtórzony, a Liberda został mistrzem Polski w sezonie 1954. Przez lata był fundamentem Polonii, grając w linii ataku na pozycji lewego łącznika. Zdobył tytuły króla strzelców Ekstraklasy w 1959 (21 bramek) i 1962 (16 trafień).
W 1962 Polonia wywalczyła drugie miejsce w mistrzostwach Polski; w dwumeczu finałowym z Górnikiem Zabrze zdobył dwie bramki. W 1965 Polonia zdobyła Puchar Intertoto i Puchar Ameryki (International Soccer League). Liberda został także wybrany najlepszym zawodnikiem tamtej edycji Interligi. Polonia była pierwszym polskim klubem, który zdobył trofea kontynentalne.
Na zewnątrz Liberda znany był z techniki, pracowitości, skuteczności i przywództwa. Często bywał zawieszany za dyskusje z sędziami i działaczami. W 1958 próbowała go Legia Warszawa, lecz plany pokrzyżował Edward Gierek. W I lidze rozegrał 304 mecze i strzelił 146 goli dla Polonii. W 1969 wyjechał za ocean, by bronić barw Chicago Eagles, a następnie AZ '67 w Holandii. W 1970/71 wrócił do Polski, a w kolejnym sezonie objął funkcję asystenta trenera w GKS Katowice, kończąc karierę jako gracz- trener.
W reprezentacji Polski zadebiutował 20 maja 1959 roku w meczu z Niemcami Zachodnimi. Zdobył 8 bramek w 35 występach. W 1966 podczas tournée po Ameryce Południowej strzelił wszystkie trzy bramki w meczach z Brazylią i Argentyną; zostawił na Maracanã gola – jedyny Polak z takim osiągnięciem. Po porażce z ZSRR w eliminacjach olimpijskich zakończył karierę reprezentacyjną.
Po zakończeniu kariery pracował jako trener w Zagłębiu Sosnowiec (1972–1975) i w innych klubach, m.in. TuS Schloss Neuhaus i VfB Oldenburg, a później prowadził Polonię Bytom na poziomie II ligi (1980–1982, 1991/92). Zmarł 6 lutego 2020 roku w Bytomiu, w wieku 83 lat, pochowany na cmentarzu Świętej Trójcy.