Klaus Piotr Jerominek
Biografia
Klaus Piotr Jerominek był polskim piłkarzem występującym na pozycji napastnika oraz trenerem. Urodził się 20 maja 1931 roku w Bytomiu i zmarł 20 listopada 2018 roku w Erlangen.
Jego kariera młodzieżowa zaczęła się w GKS Rozbark, skąd w 1949 roku trafił do Górnika Wałbrzych. Następnie przeniósł się do Szombierek Bytom, w barwach których zadebiutował 9 października 1949 roku w przegranym 3:2 meczu z Wartą Poznań. Pierwszą bramkę strzelił 18 maja 1950 roku w wygranym 3:1 spotkaniu z tym samym rywalem. W sezonie 1950 doznał spadku z I ligi i na dwa lata przeszedł do Polonii Bytom. W barwach Polonii zadebiutował 13 maja 1951 roku w przegranym 0:1 meczu 1/8 finału Pucharu Polski z AKS-em Chorzów; pierwszą bramkę zdobył 5 października 1952 roku w wygranym 4:1 spotkaniu z ŁKS-em Łódź. W sezonie 1952 Jerominek zdobył z Polonią tytuł wicemistrza Polski.
W sezonie 1953 trafił do Legii Warszawa, w barwach której zadebiutował 15 marca 1953 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Lechem Poznań, zastępując w pięćdziesiątej szóstej minucie spotkania Henryka Szymborskiego. W 1954 roku Jerominek występował w Zawiszy Bydgoszcz, z którego przeniósł się w tym samym roku do Polonii Bytom i wywalczył z nią mistrzostwo Polski w sezonie 1954. W latach 1956–1964 grał dla Arkonii Szczecin. Po zakończeniu kariery pracował w klubie jako trener.
Reprezentacyjnie Jerominek zadebiutował w reprezentacji Polski 18 maja 1952 roku w przegranym 0:1 meczu z Bułgarią; w 75. minucie spotkania został zmieniony przez Jana Wiśniewskiego. Był to jedyny jego występ w barwach narodowych.
Życie prywatne: W 1964 roku został absolwentem Politechniki Szczecińskiej i pracował jako ekonomista transportu. Według źródeł w 1969 roku wyemigrował do Niemiec, gdzie mieszkał do śmierci.