Marek Andrzej Kinczyk
Biografia
Marek Andrzej Kinczyk urodził się w Bytomiu w 1964 roku. Syn Władysława i Marii. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Smolenia w Bytomiu i studia z filologii angielskiej. Należał do Ruchu Młodzieży Niepodległej Bytomskich Dzieci, nieformalnej licealnej organizacji zawiązanej 6 lutego 1982 roku.
19 marca 1982 został aresztowany i osadzony w Areszcie Śledczym w Katowicach. Pisał maturę 10 i 11 maja 1982 roku, na którą dowieziono go z aresztu, gdzie przebywał jako podejrzany prowadzenia antyrządowej działalności konspiracyjnej. 17 maja 1982 roku Sąd Śląskiego Okręgu Wojskowego w Katowicach skazał go na rok więzienia w zawieszeniu na 3 lata oraz na dozór kuratorski. Dzień później został zwolniony z aresztu. Ze względu na swoją wrogą antypaństwową działalność nie otrzymało mu się zezwolenie na sportowe pływanie w latach 1982–1986.
Od 1992 roku należał do bytomskiego koła Unii Wolności. Zajmował stanowisko wiceprezydenta Bytomia. Piastował urząd prezydenta Bytomia w latach 1996–1998, będąc najmłodszą osobą na tym stanowisku. Rządził z ramienia Unii Wolności w koalicji z Sojuszem Lewicy Demokratycznej. Z początkiem 1998 roku został powołany na pełniącego funkcję organów gminy. 26 sierpnia 1998 roku premier Jerzy Buzek podjął decyzję o odwołaniu Marka Kinczyka z tego stanowiska; poprzedziło ją pismo wojewody katowickiego Marka Kempskiego do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, w którym prosił wicepremiera Janusza Tomaszewskiego o odwołanie Marka Kinczyka z zajmowanego stanowiska. Jego następcą został wówczas rządowy komisarz Jacek Brzezina. Przez cztery lata po odwołaniu był radnym Bytomia. Został członkiem zarządu Komunikacyjnego Związku Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego w latach 1994–1998. W 1999 roku został członkiem Rady Społecznej Szpitala Specjalistycznego Nr 2 w Bytomiu. W 2001 roku miał być kandydatem Platformy Obywatelskiej do Sejmu w wyborach parlamentarnych; w wyniku zatargu z Januszem Paczochą, którego pozwał do sądu, został skreślony wraz z nim z listy decyzją liderów partii.
Około 2011 roku był zatrudniony w firmie, która zajmowała się obsługą dystrybucji funduszy unijnych. Wycofał się z działalności w ruchu samorządowym, pracował m.in. w IMC Polska, Zakładzie Budynków Miejskich, Polskiej Sieci Doradców Biznesu, Fundacji Dla Równości Szans „Wspólnota”, WYG International, Euro Quorum, Emiter PR, Terra Novie.
Za swoją działalność konspiracyjną podczas stanu wojennego otrzymał w 2014 Krzyż Wolności i Solidarności postanowieniem prezydenta Bronisława Komorowskiego. Przyznano mu także Złotą Honorową Odznakę Regionalnej Izby Gospodarczej w Katowicach w uznaniu zasług na rzecz rozwoju przedsiębiorczości w 2016 roku.