Jedidja Be’eri
Biografia
Urodzony 30 stycznia 1931 roku w Bytomiu, Jedidja Be’eri wyemigrował w 1938 roku wraz z rodziną do Palestyny, ówcześnie znajdującej się pod brytyjskim mandatem.
Był członkiem młodzieżowej organizacji Bejtari i bojownikiem Irgunu. Brał udział w wojnie o niepodległość Izraela (1948–1949), podczas której został ranny. W Tel Awiwie ukończył liceum, a następnie studia prawnicze na Uniwersytecie Tel Awiwskim, po których rozpoczął pracę w zawodzie prawnika.
Był jednym z przywódców młodzieżówki Ogólnych Syjonistów, następnie po połączeniu Syjonistów z Partią Progresywną działał w Partii Liberalnej. Pracował jako stały konsultant prawny oraz zasiadał w fotelu szefa zarządu Malrazu, publicznej izraelskiej instytucji odpowiedzialnej za walkę z zanieczyszczeniem powietrza i hałasem.
W latach 1967–1969 był przewodniczącym ruchu Młody Izrael. Jako zwolennik koncepcji Wielkiego Izraela stał się jednym z przywódców ruchu na rzecz Wielkiego Izraela.
Po kolejnych aliansach partyjnych – powstaniu bloku Liberałów i Herutu, a następnie po połączeniu Gahalu z Ruchem na rzecz Wielkiego Izraela oraz Wolnym Centrum i Listą Państwową, Be’eri kontynuował działalność polityczną w powstałym w 1973 Likudzie. Z listy tego ugrupowania po raz pierwszy i jedyny dostał się do izraelskiego parlamentu w grudniu tego roku. Od 21 stycznia 1974 zasiadał w ławach ósmego Knesetu. Podczas kadencji Likud pozostawał w opozycji do rządów Goldy Meiri i Icchaka Rabina, a Be’eri pracował w dwóch komisjach: spraw publicznych oraz spraw wewnętrznych i środowiska. W następnym wyborach mandatu nie zdobył.
W 1992 ukazała się po hebrajsku jego książka Ha-sziwuto szel szem (חשיבותו של שם).
Zmarł 1 lipca 2004 w Tel Awiwie, w wieku 73 lat. Został pochowany na cmentarzu Kirjat Sza’ul.