Wilhelm Antoni Góra
Biografia
Wilhelm Antoni Góra, urodzony 18 stycznia 1916 w Bytomiu, zmarły 21 maja 1975 w Duisburgu, był polskim piłkarzem grającym na pozycji pomocnika, sporadycznie napastnika. Uczestnik IO 36 i MŚ 1938.
Dorastał w Szarleju (dzisiejsze Piekary Śląskie), karierę piłkarską rozpoczął w miejscowym Strzelcu, a następnie kontynuował w Pogoni Katowice. W lidze debiutował w Cracovii. W barwach Pasów rozegrał 134 spotkania i w 1937 roku zdobył tytuł mistrza Polski.
W reprezentacji Polski zadebiutował 15 września 1935 w meczu z Łotwą. Na swoim koncie zgromadził 16 występów. Przed wybuchem II wojny światowej miał pewne miejsce w reprezentacji, brał udział w najsłynniejszych meczach okresu – z Brazylią na MŚ 1938 i ostatnim przedwojennym spotkaniu Polaków, z Węgrami.
W czasie wojny został wciągnięty na Volksliste i mógł kontynuować karierę piłkarską. Występował w krakowskim DTSG. Po powołaniu do Wehrmachtu trafił na front we Włoszech, gdzie dostał się do alianckiej niewoli, a następnie wstąpił do 2 Korpusu Polskiego. W 1946 przyjechał do Szczecina. Został aresztowany przez Rosjan. Zbiegł z więzienia. W tym samym roku osiedlił się w Homberg koło Kassel, gdzie prowadził restaurację.