Wacław Andrzej Martyniuk
Biografia
Ukończył w 1972 studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu. Do 1973 pracował w Żywieckich Zakładach Futrzarskich, a następnie w kopalniach węgla kamiennego Borynia i Krupiński.
W latach 1984–1994 był działaczem związkowym, pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Federacji Związków Zawodowych Górników i Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. Od 1976 do 1990 należał do PZPR. Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole ds. stowarzyszeń i samorządu terytorialnego.
Do 1999 był członkiem Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, później przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 1991, 1993, 1997, 2001 i 2005 uzyskiwał mandat posła na Sejm kolejnych kadencji. W 2007 po raz szósty został posłem, kandyddując z listy koalicji Lewica i Demokraci w okręgu gliwickim, otrzymując 16 125 głosów.
Od 1993 pełnił funkcję sekretarza, a od 1997 rzecznika dyscypliny w klubie parlamentarnym SLD (od 2007 KP LiD, a od 2008 KPL Lewica). W 2010 (przed przemianowaniem KP Lewica na KP SLD) został odwołany z tych funkcji. W 2011 nie ubiegał się o reelekcję. W 2012 został doradcą prezesa NBP Marka Belki.
W 2009 Biuro Lustracyjne IPN skierowało do sądu lustracyjnego wniosek o uznanie go za kłamcę lustracyjnego w związku z podejrzeniem współpracy z SB. W maju 2012 sąd I instancji uznał jego oświadczenie lustracyjne za prawdziwe, a we wrześniu 2012 Sąd Apelacyjny w Katowicach utrzymał to orzeczenie w mocy.
Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Brązowym i Srebrnym Krzyżem Zasługi.