Tadeusz Huciński
Biografia
Tadeusz Huciński urodził się 23 stycznia 1949 w Bytomiu. Podczas nauki w IV Liceum Ogólnokształcącym w Bytomiu zdobył brązowy medal szkolnych mistrzostw Polski. Po ukończeniu szkoły średniej w 1968 r. studiował krótko na Wydziale Chemii Politechniki Śląskiej, a ostatecznie w 1975 r. ukończył studia na Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Katowicach. W czasie studiów grał w Start Bytom, AZS Gliwice i AZS Katowice. W 1975 r. uzyskał uprawnienia trenerskie.
Od 1975 r. był trenerem żeńskiej drużyny AZS Katowice, w II lidze i wprowadził ją następnie do I ligi. Był także asystentem trenera Ryszarda Patyny w Baildonie Katowice i w tym charakterze wywalczył awans do ekstraklasy w sezonie 1976/1977. Po spadku w 1977/1978, jako pierwszy trener prowadził Baildon pod koniec lat 70. na szczeblu drugoligowym.
W 1979 r. został asystentem trenera Ludwika Mięty-Mikołajewicza w reprezentacji Polski seniorek. W tej roli brał udział w 256 meczach, m.in. na ME 1979 i 1980 (srebro), a także ME 1983 (7. miejsce), 1985 (6. miejsce) i 1987 (10. miejsce). Od 1982 r. pracę z reprezentacją łączył z prowadzeniem żeńskiego Spójni Gdańsk, z którym zdobył brązowy medal Mistrzostw Polski w 1986 i wicemistrzostwo w 1989.
W 1989 r. objął funkcję I trenera reprezentacji Polski seniorek i poprowadził drużynę na ME 1991 (6. miejsce), ME 1993 (5. miejsce) oraz MŚ 1994 (13. miejsce). W 1993 r. z reprezentacją juniorek zdobył brązowy medal mistrzostw świata. W maju 1996 r. Związek nie przedłużył z nim umowy. Łącznie jako I trener poprowadził polską reprezentację seniorek w 138 oficjalnych spotkaniach.
Od 1993 r. prowadził żeński zespół Bałtyk Gdynia (później Warta/Gdynia, Fota Gdynia), z którym zdobył brązowy medal Mistrzostw Polski w 1995, mistrzostwo Polski w 1996 i brązowy medal w 1997. Po sezonie 1996/1997 odszedł z Foty i prowadził zespoły męskie – Komfort Stargard Szczeciński i Pakmet (od 2000) oraz Polpharmę Starogard Gdański (1997–2002).
W latach 1975–1982 był pracownikiem naukowym AWF Katowice. Obronił pracę doktorską w 1984 r. Od 1985 r. pracował w AWF w Gdańsku, kierował Katedrą Zespołowych Gier Sportowych i Sportów Walki. Habilitował się w 1994 r. na Lesgaft w St. Petersburgu. W latach 1994–2008 był członkiem władz European Trainers Association. W 2000–2004 był wiceprezesem PZKoszykówki, a 2000–2001 prezesem Stowarzyszenia Trenerów i Instruktorów w Polsce. W 2008 r. wybrano go rektorem AWFiS w Gdańsku; odwołano go w 2010 r., decyzję uchylił WSA w Warszawie w 2011, kasacja oddalona w 2012. Nie powrócił do pracy w Gdańsku. Był także pracownikiem Politechniki Koszalińskiej i Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości w Toruniu. 15 lutego 2014 r. został członkiem rady programowej PiS.
W 2008 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.