Krzysztof Gajtkowski
Biografia
Krzysztof Gajtkowski urodził się 26 września 1980 roku w Bytomiu i zaczynał karierę w Szombierkach Bytom, w których w sezonie 1998/99 występował w IV lidze.
W 1999 trafił do GKS-u Katowice, gdzie na początku nie mógł znaleźć miejsca w składzie (w sezonie 1999/00 rozegrał dwa mecze - jeden w drugiej lidze i jeden w Pucharze Polski). W pierwszym sezonie gry w nowym klubie zespół awansował do I ligi. Zadebiutował 9 września 2000 w bezbramkowym remisie z Ruchem Chorzów. Następnie zagrał w ośmiu innych ligowych spotkaniach. W kolejnych rozgrywkach był już podstawowym zawodnikiem GKS-u. Przez kolejne półtora roku strzelił w najwyższej polskiej klasie rozgrywkowej dwanaście goli.
W przerwie zimowej sezonu 2002/03 podpisał kontrakt z Lechem Poznań. Zadebiutował 15 marca 2003 roku w przegranym 2:3 spotkaniu z Odra Wodzisław Śląski, w którym zdobył pierwszą bramkę. W meczu następnej kolejki z KSZO Ostrowiec Św. również wpisał się na listę strzelców. Pod koniec maja strzelił pięć goli w pojedynku z Pogonią Szczecin. Lech rozgrywki ligowe zakończył na dziewiątym miejscu. W sezonie 2003/04 Gajtkowski rozegrał trzy mecze po czym został wypożyczony do GKS-u Katowice. Latem 2004 roku powrócił do Lecha i przez następne półtora roku był jego podstawowym zawodnikiem.
W przerwie zimowej sezonu 2005/06 przeszedł do Korony Kielce. Zadebiutował w niej 7 marca 2006 roku w wygranym po dogrywce 3:0 meczu pucharu Polski z Legią Warszawa, w którym zdobył jedną z bramek. Następnie dość szybko wywalczył sobie miejsce w podstawowej jedenastce, a duet napastników tworzył z Grzegorzem Piechną. W rundzie jesiennej sezonu 2006/07 leczył ciężką kontuzję. Wiosną oraz w kolejnych rozgrywkach nie potrafił przebić się do pierwszego składu. Sezon 2007/08 Korona zakończyła na szóstym miejscu w ligowej tabeli, jednak za udział w korupcji została zdegradowana do Unibet Pierwszej Ligi. Spowodowało to, że Gajtkowski został wypożyczony z opcją pierwokupu do Polonii Warszawa. Grał w niej regularnie, choć większość spotkań rozpoczynał na ławce rezerwowych. Latem 2009 roku powrócił do Korony, która w sezonie 2008/09 zajęła w lidze trzecie miejsce, jednak dzięki decyzji Komisji ds. Nagłych PZPN bezpośrednio awansowała do Ekstraklasy. W pierwszym oficjalnym meczu po powrocie strzelił gola w wygranym 4:0 meczu z Polonią Warszawa. Wiosną był podstawowym graczem i wyróżniał się aktywnością, walecznością oraz ambicją. Najlepszy pojedynek zaliczył w wygranym 1:0 meczu z Wisłą Kraków, kiedy to zapoczątkował akcję po której padł zwycięski gola dla Korony. W spotkaniu tym rzucił się także ciałem pod nogi jednego z krakowskich zawodników, co spowodowało zatrzymanie groźnej kontry.
W sezonie 2010/11 przegrał rywalizację o miejsce w podstawowym składzie z Andrzejem Niedzielanem, Edim Andradiną oraz Maciejem Tatajem. Bardzo często nie mieścił się w meczowym składzie, najwięcej czasu spędził na ławce rezerwowych. Wystąpił w trzech meczach Ekstraklasy, ostatni raz w spotkaniu z Lechem Poznań. Ten pojedynek był jego 200. meczem w najwyższej polskiej klasie rozgrywkowej. W styczniu 2011 rozwiązał za porozumieniem stron kontrakt z kieleckim zespołem. Kilka dni później podpisał umowę z pierwszoligową Wartą Poznań. W rundzie jesiennej sezonu 2011/2012 był wiceliderem strzelców w swojej drużynie, mając strzelonych 5 bramek w 16 spotkaniach. 9 stycznia 2012 roku klub poinformował o rozwiązaniu kontraktu z napastnikiem. W następnym miesiącu podpisał półroczny kontrakt z Kolejarzem Stróże, w którym grał do grudnia. Od stycznia 2013 roku przebywał na testach w Bytovii Bytów. W tym samym miesiącu został jej piłkarzem. Latem za porozumieniem stron klub rozwiązał z nim kontrakt.