Józef Marcin Jainta
Biografia
Józef Marcin Jainta urodził się 11 listopada 1882 w Beuthen i pochodził z bytomskiego Rozbarku. Był inicjatorem spotkania założycielskiego związku Oddziału Hutników i Metalowców w 1912 roku; ostatnie spotkanie w miejscu zwanym Ulu miało miejsce rok później. W czasie I wojny światowej należał do Armii Polskiej we Francji.
W 1919 roku pracował w Koźlu, w Powiatowym Komitecie Plebiscytowym. Uczestniczył podczas III powstania śląskiego w zdobywaniu Kędzierzyna.
Żonaty z Wiktorią Pogorzołek; ich trzej synowie byli również powstańcami śląskimi. Miał córkę Dorotę (ur. 30 stycznia 1924 roku), pracowniczkę Kopalni Węgla Kamiennego Bytom.
Po podziale Górnego Śląska mieszkał w Rozbarku. Pracował w Katowicach w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim, działał w Zjednoczeniu Zawodowym Polski oraz w Związku Polaków w Niemczech. W 1926 roku został przyjęty do Polskiej Partii Socjalistycznej. Od 1934 do 1939 roku był sekretarzem Centralnego Związku Zawodowego Górników w Katowicach.
Po wybuchu II wojny światowej usiłował dostać się na Węgry przez Kraków, gdzie został aresztowany razem z synem Zygmuntem po rozpoznaniu przez konfidenta Gestapo. Został osadzony w więzieniu Montelupich, później trafił do KL Buchenwald, gdzie został rozstrzelany w 1940 roku (rodzina otrzymała wiadomość o śmierci w marcu tego roku). W tym obozie zginął również jego syn Stanisław.
Józefa Jaintę upamiętniono nazywając jedną z ulic w Śródmieściu Bytomia.