Hermann Luchs

nauczyciel, muzealnik, historyk sztuki
27.02.1826 13.01.1887 Bytom

Biografia

Hermann Luchs urodził się 27 lutego 1826 r. w Bytomiu. Ukończył gimnazjum w rodzinnym mieście (wg Wycisk-Müller w Głuchołazach i Gliwicach), po czym studiował filologię klasyczną oraz historię, najpierw na Uniwersytecie Wrocławskim, a następnie na uniwersytetach Lipskim i berlińskim. Edukację zakończył doktoratem na uniwersytecie w Halle w 1848.

Następnie przyjechał do Wrocławia, gdzie od 1849 zaczął pracować jako nauczyciel szkół średnich. W 1852 został nauczycielem w Miejskiej Ewangelickiej Szkole dla Dziewcząt (przy obecnym placu Nankiera), której był także rektorem od 1863 do 1886. Poza obowiązkami zawodowymi pasjonował się historią sztuki i archeologią.

Był jednym ze współorganizatorów Towarzystwa Muzeum Starożytności Śląskich (Verein für das Museum schlesischer Alterthümer), które w 1858 specjalnie powołano w celu organizacji, gromadzenia zbiorów i prowadzenia Muzeum Starożytności Śląskich. To muzeum otworzyło pierwszą wystawę w roku następnym i istniało do końca II wojny światowej. Luchs prowadził muzeum jako kustosz honorowy od początku do swojej śmierci.

Ponadto intensywnie publikował prace o historii sztuki Śląska i jego zabytkach, zarówno prace badawcze, jak i popularno-naukowe. Był redaktorem czasopisma Schlesiens Vorzeit i autorem przewodnika po Wrocławiu, mającego 12 wydań, aż do 1901 r.

Działał w śląskich towarzystwach naukowych: Verein für Geschichte und Alterthum Schlesiens (w władzach od 1859) i Schlesische Gesellschaft für vaterländische Kultur (członek władz od 1870).

Hermann Luchs brał udział w zabezpieczeniu pozostałości wyposażenia pierwszego grobu księcia rozgrabionego przez robotników, odkrytego w 1886 r. na Zakrzowie, oraz brał udział w odkryciu i zabezpieczeniu dwóch kolejnych grobów z Zakrzowa znalezionych w 1887. Wraz z W. Gremplerem opracował naukowo znaleziska z pierwszego grobu.

Został odznaczony Orderem Hohenzollernów.

Wybrane publikacje Luchsa:

Breslau: ein Führer durch die Stadt für Einheimische und Fremde. Breslau, Verlag von Eduard Trewendt. 12 wydań, od 1857 do 1901 (pośmiertne wydania były współautorskie)

Über die Bilder der Hedwigslegende; 1862

Die Heraldik, eine Hilfswissenschaft der Kunstgeschichte; 1864

„Schlesischen Fürstenbilder des Mittelalters“ ("Śląskie wizerunki książęce z okresu średniowiecza"), Breslau 1872

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Współorganizator Towarzystwa Muzeum Starożytności Śląskich (Verein für das Museum schlesischer Alterthümer) w 1858
Redaktor czasopisma Schlesiens Vorzeit
Autor przewodnika po Wrocławiu, mającego 12 wydań do 1901
Kustosz honorowy Muzeum Starożytności Śląskich od początku istnienia muzeum do śmierci
Odznaczony Orderem Hohenzollernów

Ciekawostki

Brał udział w zabezpieczeniu grobów na Zakrzowie i współpracował z W. Gremplerem nad znaleziskami z pierwszego grobu.
Prowadził Muzeum Starożytności Śląskich jako kustosz honorowy od początku istnienia muzeum do śmierci.

Udostępnij