Henryk Paweł Apostel
Biografia
Henryk Paweł Apostel urodził się 29 stycznia 1941 roku w Bytomiu. Wychowany w Rozbarku Bytom przeszedł do Polonii Bytom, z którą zdobył mistrzostwo Polski w 1962 roku. W tym samym roku zadebiutował w reprezentacji Polski w towarzyskim meczu z Marokiem - był to jego jedyny występ w kadrze.
Najlepsze lata spędził w Legii Warszawa, z którą zdobył mistrzostwo Polski oraz dwa Puchary Polski. W 1969 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Po powrocie grał w Śląsku Wrocław, Polonii Warszawa i krótko w Legii. Karierę piłkarską zakończył w 1976 roku w wieku 35 lat.
Karierę szkoleniową Apostel rozpoczął w Pogoni Siedlce, a następnie na siedem lat związany był z Polskim Związkiem Piłki Nożnej, gdzie był selekcjonerem reprezentacji juniorów i młodzieżowych. Z drużyną do lat 18 zdobył dwukrotnie srebrny medal mistrzostw Europy (1980, 1981). Jego wychowankami z tego okresu są m.in. Dariusz Dziekanowski, Waldemar Matysik, Dariusz Kubicki, Józef Wandziki, Dariusz Wdowczyk.
Od 1984 do 1988 roku trenował Śląsk Wrocław. W pierwszym roku uratował zespół przed spadkiem z ekstraklasy, a w 1987 roku doprowadził go do czwartego miejsca w lidze i zwycięstwa w Pucharze Polski. Po krótkiej przygodzie z Lechem Poznań na trzy lata wyjechał do Stanów Zjednoczonych, prowadząc polonijną drużynę Orły Chicago.
W 1991 roku powrócił do kraju i z Lechem Poznań zdobył pierwszy w swojej karierze tytuł mistrza kraju. W kolejnym sezonie, mimo iż Lech zajął trzecie miejsce w lidze, powtórzył ten wynik po tym, jak PZPN odebrał tytuł Legii Warszawa. Lech Poznań radził sobie gorzej w europejskich pucharach, odpadł w eliminacjach Ligi Mistrzów (sezon 1992-1993) po dwumeczu ze szwedzkim IFK Göteborg.
Na początku sezonu 1993-1994 przejął stery Górnika Zabrze, a wkrótce po tym został wybrany na selekcjonera reprezentacji Polski. 20 grudnia 1993 roku zastąpił Andrzeja Strejlaua. Jego zadaniem było awansowanie do Euro 1996. Po remisach z Francją, Rumunią i Słowacją oraz wysokim zwycięstwie nad Izraelem zespół zajął czwarte miejsce, a 15 listopada 1995 roku Apostel podał się do dymisji. Prowadził reprezentację w 19 meczach, odnosząc 7 zwycięstw, 7 remisów i 5 porażek.
Po rezygnacji z pracy z reprezentacją prowadził Wisłę Kraków, a następnie ponownie pracował w Górniku Zabrze, wyjechał także do Omanu. Przed sezonem 1998/1999 objął stanowisko szkoleniowca w KSZO Ostrowiec Świętokrzyski. Zespół z Ostrowca po spadku z ekstraklasy dążył do powrotu na najwyższy poziom, czego gwarantem miał być trener Apostel. Po rundzie jesiennej zespół zajmował drugie miejsce, ale wiosną spadł na czwarte miejsce. Apostel zakończył karierę trenerską po 25 latach pracy.
Po zakończeniu kariery był członkiem Prezydium PZPN i wiceprezesem ds. szkoleniowych. W czasie Mistrzostw Świata 2002 był jednym z krytyków Jerzego Engela, a konflikt między szkoleniowcami był przedmiotem medialnych doniesień.
Zagrał epizodyczną rolę działacza sportowego w filmie Poranek kojota.
Życie prywatne: jego drugą żoną jest aktorka Elżbieta Panas.
Odznaczenia: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2024).