„Król Roger” zabrzmiał w Operze Śląskiej dokładnie 100 lat po prapremierze

Dokładnie w rocznicę wydarzenia, które na trwałe zapisało się w historii polskiej muzyki, bytomscy melomani usłyszeli jedno z najważniejszych dzieł XX wieku. 19 czerwca na scenie Opery Śląskiej zabrzmiała koncertowa wersja opery Karola Szymanowskiego „Król Roger”, przygotowana jako specjalne przypomnienie o jej drodze od prapremiery do współczesności.

Data nie była przypadkowa: sto lat wcześniej, 19 czerwca 1926 roku, „Król Roger” po raz pierwszy spotkał się z publicznością w Teatrze Wielkim w Warszawie. Opera Śląska sięgnęła po ten tytuł na finał 81. sezonu artystycznego, zamykając go wydarzeniem, które pozwoliło spojrzeć na arcydzieło Szymanowskiego z perspektywy samego brzmienia, bez teatralnych ozdobników.

Koncertowe wykonanie i skład wieczoru

Koncertowa formuła sprawiła, że centrum uwagi stanowiła muzyka: gęsta, pełna napięć, kontrastów i emocji, z których „Król Roger” jest znany od dekad. Na scenie pojawili się soliści - zarówno artyści debiutujący w swoich partiach, jak i wykonawcy mający ten repertuar w dorobku z najważniejszych scen operowych świata. Towarzyszyli im orkiestra, chór i zespół Opery Śląskiej, tworząc pełny aparat wykonawczy potrzebny do wybrzmienia tej partytury.

• 19 czerwca Opera Śląska zaprezentowała koncertową wersję „Króla Rogera”.
• Wydarzenie zamknęło 81. sezon artystyczny instytucji.
• W obsadzie znaleźli się soliści debiutujący w rolach oraz wykonawcy znani z najważniejszych scen operowych świata, a całość wsparły orkiestra, chór i zespół Opery Śląskiej.

„Zależało nam, by w setną rocznicę prapremiery publiczność mogła skupić się przede wszystkim na muzyce - jej barwach, napięciach i emocjach.”

Opera Śląska

Dlaczego „Król Roger” wciąż porusza

„Król Roger” pozostaje dziełem szczególnym nie tylko ze względu na język muzyczny, ale też na ładunek ideowy. Akcja rozgrywa się w XII-wiecznej Sycylii, jednak opowieść wykracza poza historyczne tło: prowadzi widza przez temat duchowej przemiany, poszukiwania tożsamości i starcia rozumu z emocjami. Na wielowarstwowy klimat składają się inspiracje kulturą śródziemnomorską, antykiem greckim oraz światem Orientu, co razem buduje przestrzeń, w której dramat bohatera rozgrywa się na wielu poziomach.

Rocznicowy wieczór w Operze Śląskiej stał się więc nie tylko przypomnieniem o dacie 19 czerwca 1926 roku, lecz także spotkaniem z utworem, który po stu latach nadal potrafi stawiać te same pytania o granice wolności, wiarę w rozum i siłę emocji. Koncertowe wykonanie zamknęło sezon w sposób symboliczny - przez powrót do dzieła, które uchodzi za jeden z najważniejszych punktów polskiej muzyki XX wieku.

„To opera, która opowiada o przemianie i konfrontacji - dlatego nawet po stu latach brzmi jak rozmowa o nas samych.”

Opera Śląska